نمايش «باغ آرزوها» كاري از كانون اصلاح و تربيت استان قزوين براي شركت در جشنواره‌ي فرهنگي- هنري كانون‌هاي اصلاح‌ و تربيت سراسر كشور به سيستان و بلوچستان مي‌رود.
باغ آرزوها، نوشته‌ي پرويز بشر دوست است و كارگرداني اين نمايش را مرتضي رحماني از اعضای شورای مرکزی گروه تئاتر باستان به عهده دارد، ضمن اينكه علي طاهرخاني، دستياركارگردان است و محمدطاهرخاني و علي طاهرخاني هم بازيگران اين نمايش هستند.

جشنواره‌ي فرهنگي كانون‌هاي اصلاح‌ و تربيت سراسر كشور هر سال در يكي از استان‌هاي كشور برگزار مي‌شود و مرتضي رحماني در سه سال گذشته با نمايش‌هاي «صبح طلوع مي‌كند»، «زندگي» و «كشتن گربه‌ي بابا فونتن» در اين جشنواره شركت داشته و در هر سه دوره‌ي گذشته در بخش‌هاي مختلف از او و گروه اجرايي كانون اصلاح و تربيت قزوين تقدير به عمل آمده است.

از اين رو تصميم گرفتيم؛ مصاحبه‌ي كوتاهي با مرتضي رحماني كارگردان نمايش باغ آرزوها انجام بدهيم كه از نظر شما مي‌گذرد.

اين جشنواره چند سالي است كه به صورت مداوم برگزار مي‌شود و بنده از سال اول در اين جشنواره شركت داشتم و امسال هم با خواست خداوند و تلاش مسؤولين كانون اصلاح‌و تربيت قزوين نمايش باغ آرزوها را براي شركت در اين جشنواره آماده كرديم.

مشكل اصلي ما اين بود كه ما چند بار مجبور شديم، بازيگران را عوض كنيم به طور مثال چون اين بچه‌ها در اواسط كار، دوران مددجويي‌شان به اتمام مي‌رسيد و چون ما ملزم هستيم كه از مددجويان كانون استفاده كنيم، چند بار از مددجويان جديد استفاده كرديم.

خيلي زياد، چون بعضي از اين بچه‌ها بسيار با استعداد هستند و كافي است شرايط مناسبي براي كارهاي هنري پيدا كنند تا همه شاهد باشند كه اين نوجوانان و جوانان چه زمينه‌ي مساعدي براي حركت رو به جلو در زمينه‌هاي هنري دارند، ولي متاسفانه‌ بسياري از اين بچه‌ها در خانواده‌هايي زندگي مي‌كنند كه اصلاً شرايط مناسبي براي بروز استعداد‌هايشان ندارند و به نظر من اگر اين جشنواره‌ها بازتر شود و از اين بحث محدوديت خارج شود، و عمومي‌تر شود تاثير بيشتري روي جامعه خواهد گذاشت و به نظر من بايد اين بچه‌ها حمايت شوند و به كارهايشان جهت داده شود تا مسير زندگيشان عوض شود چون من در اين چند ساله به اين بچه‌ها ايمان آوردم و مي‌دانم كه خيلي از اين بچه‌ها ناخواسته به اينجا آمده‌اند و هيچ ذهنيت منفي براي ارتكاب جرم نداشته‌اند، ولي شايد بر اثر يك اتفاق پايشان به اين جورجاها باز شده است، ولي من مطمئن هستم كه اگر كمي به آنها اعتماد كنيم، اتفاقات قشنگي مي‌افتد.

من چند سالي است كه كار هنري مي‌كنم و در تمام اين سال‌ها كه در مراكز فرهنگي و هنري بوده‌ام، هيچ وقت انتظاراتي كه داشتم آنطور كه بايد و شايد برآورده نشد ولي در همين چند سال اخير كه با اداره زندان‌ها كار مي‌كنم به اين نتيجه رسيدم با وجود اينكه اين اداره متولي امور فرهنگي و هنري نيست، ولي عملكرد قابل قبولي در اين زمينه داشته و انتظارات را به گونه‌اي برآورده كرده كه باعث حيرت است.

بسيار مطلوب بوده و بعد از برگشتن از جشنواره‌ها طي يك نشست از بچه‌ها تقدير مي‌شود و حتي در بحث مددكاري توجه بيشتري به آنها مي‌شود.

متاسفانه چون بستر مناسبي در خانواده‌هايشان نيست، نمي‌توانند كارشان را ادامه دهند ضمن اينكه بعد از خارج شدن از كانون اينقدر درگير كارهاي خودشان مي‌شوند، كه ديگر وقت نمي‌كنند اين بحث را دنبال كنند. متاسفانه چون خيلي از اين بچه‌ها مشكل معيشي دارند، انرژي خود را صرف تهيه‌ي پوشاك، خوراك و مشكل مسكن و ازدواج مي‌كنند، ولي اگر شرايط مناسبي مهيا شود، حتماً به كارهاي هنري رو مي‌آورند.

سال ۸۲ با نمايش «صبح طلوع مي‌كند» در مشهد، جايزه‌ي اول بازيگري، دوم كارگرداني و برترين بازيگر را كسب كرديم ضمن اينكه به عنوان نمايش اول هم انتخاب شديم.

در سال ۸۳ با نمايش «زندگي» در اين جشنواره كه در بوشهر برگزار شد، شركت كرديم و جايزه‌ي بازيگري اول را كسب كرديم و دوباره به عنوان نمايش اول انتخاب شديم.

ودر سال گذشته با نمايش «كشتن گربه‌ي بابا فونتن» در جشنواره‌ي كردستان شركت كرديم و جايزه‌ي بهترين بازيگري، بهترين بروشور و جايزه‌ي دوم كارگرداني را از آن خود كرديم.

در آخر تشكر مي‌كنم از همه‌ي دوستاني كه كمك كردند تا كانون اصلاح و تربيت قزوين حضوري موفق در جشنواره‌ها داشته باشد به خصوص از مدير كل محترم سازمان زندان‌ها آقاي رضايي، كه با حضور ايشان تغيير و تحولات در بخش فرهنگي-هنري كاملاً مشهود است و از رييس كانون آقاي فتحي، كه نگاه ويژه‌اي به اين مقوله دارند و تشكر مي‌كنم از معاونين اداره كل زندانها كه صميمانه همكاري كردند و در آخر، سپاسگزارم از مسؤولين حفاظت و اطلاعات اداره‌ي زندان‌ها كه هميشه سعي در برطرف كردن موانع موجود برسرراه ما در طي اين سالها داشتند.