دوشنبه سي ام بهمن ماه  ، نمايش پل در دومين سال اجرا پس از 18 روز به كار خود پايان داد . حضور باور نكردني تماشاگران كه برخي حتي سال گذشته نيز نمايش پل را ديده بودند خيره كننده بود . به ويژه در شب آخر كه اجراي اختصاصي مديران استان بود و تقريبا تمام مديران دستگاه هاي فرهنگي استان به ديدن نمايش آمده بودند كه اين خود بارقه‌ي اميدي است براي تحقق آن چه كه تئاتر قزوين بدان محتاج است . اما پل ؛ يكي از معدود نوشته هاي كم نظيري است كه در حوزه‌ي هنرهاي نمايشي به بيان واقعه‌ي جانسوز كربلا پرداخته است . محمد رحمانيان با دستمايه قرار دادن فضايي غير واقعي – وجود يك پل در كربلا - از يك سو و استفاده از شخصيت هاي حقيقي از سوي ديگر به بيان واقعه‌ي كربلا و ذكر مصائب حضرت حسين – كه سلام خدا بر او باد – و خاندان و يارانش از منظري نو پرداخته است . مرد پل سازي در هنگامه‌ي خروج امام (ع) از مكه اعلام آمادگي مي كند كه پلي بسازد تا ايشان به راحتي به كوفه برسند ، مرد پل ساز كه در نمايش با همين نام خوانده مي شود به اتفاق همسر باردار و شاگردش ، زودتر از امام ( ع ) به راه مي افتند و در ميان راه با افرادي برخورد مي كنند كه هر يك به نوعي خبر از واقعه‌ اي تلخ مي دهند ، تا آن جا كه زن و شاگرد پل ساز به صرافت برگشت مي افتند و نمي خواهند كه در جنگي كه ارتباطي با آن ها ندارد  هلاك شوند ...

مسافران کوفه نام نمایش است که توسط حسین فدایی حسین نوشته شده وکارگردانی ان را حسین پارسایی(مدیر کل هنرهای نمایشی کشور)انجام داده است.این نمایش توسط حوزه هنری زنجاندعوت شده که در تالار هلال احمر زنجان بصورت رایگان بمدت پنج شب اجرا خواهد شد.شنیده ها حاکی ازان است که حوزه هنری زنجان به گروه تئاتر ائین مبلغ هفت میلیون تومان دست مزد داده است.از این رو اهالی تئاتر زنجان شدیدا معترض هستند که غریبه ها چرا این پولها را میبرند.البته گروه تئاتر ائین درسالهای گذشته نیز توسط حوزه هنری زنجان دعوت شده بود که اجراهای این گروه به دلیل رایگان بودن با استقبال گرم مردم زنجان مواجه گردیده.این سوال را از خودم می پرسم که ایا کارگردان های زنجانی نمیتوانند نمایش مذهبی کار کنند یا یوسف اماملو (مسئول حوزه هنری زنجان)میخواهد جای پایش را در تهران محکم کند.

مطلب فوق را در وبلاگ گیلاس وحشی http://www.yavari.blogfa.com  دیدم و آه از نهادم بلند شد که ما و دوستانمان بابت اجرای نمایش پل هنوز یک ریال دریافت نکرده ایم و تنها به عشق تئاتر و خرده اعتقادی که داریم هر شب به روی صحنه می رویم . ما لباسهایمان را از یک گروه تعزیه قرض کرده ایم و باید آن را قبل از پایان اجرا پس بدهیم ! مانده ایم که تا آخرین شب اجرا چه کنیم ؟ اگر می شد از آن هفت میلیون فقط ..... به ما مرحمت می شد تا لباس تهیه می کردیم تا پایان عمر دعاگوی همه مسوولین بودیم . چه آنها که جای پایشان محکم است و چه آنها که جای پایشان شل است ....